Blognieuws

Thuiskomen…

Even een paar dagen ontsnappen aan de drukte en zelf mijn tijd in kunnen plannen. Voor mij betekent dat ik op zo’n moment koers zet richting Ameland. Rust, ruimte en de zee! Na het uitpakken van de bagage en het opmaken van mijn bed, fiets ik het liefst direct naar het strand. Het eerste deel door dat mulle zand is het nog geen feestje, maar eenmaal op het nog wat natte gedeelte loop ik al heel snel met mijn hoofd in de wolken. De wind door mijn haren, de zilte zeelucht en het immense strand waar je bijna niemand  tegenkomt, geeft me telkens een heel bijzonder gevoel. Eigenlijk voelt het een beetje als thuiskomen, na een periode van afwezigheid.

Op het eiland voel ik me thuis. Ik zou er kunnen aarden, maar mijn lieve man, kinderen, familie en werk weerhouden me daar nog van. Nu doe ik het met de momenten wanneer ik er even tussenuit kan knijpen om mijn batterij weer op te laden. Op de fiets richting ’t Oerd, camera mee en een flesje drinken. Zo kan ik me uren vermaken en geniet ik volop. Na een paar dagen pak ik m’n spullen weer in en rijd ik terug naar Twente. Als ik de deur open doe, vind ik het meteen fijn om weer thuis in Markelo te zijn. Thuiskomen… het is blijkbaar een gevoel dat geassocieerd wordt met een plek waar je je erg op je gemak voelt.

Vriendschap door dik en dun

Zet ze met elkaar op het terras, in de kamer of in een café; het duurt maar even of ze praten en lachen en hebben gewoon de grootste lol. Al vanaf de lagere school zijn het vrienden. Een aantal hebben onderling wat meer contact met elkaar dan met de anderen maar met een feestje of een andere bijeenkomst zijn ze meestal allemaal van de partij. Een halve eeuw vriendschap door dik en dun met elkaar. Door de jaren heen hebben ze al heel wat meegemaakt met elkaar. Trouwen, verhuizen, kinderen, Abraham…. ach meestal verzinnen ze wel een reden om met elkaar een gezellige avond te organiseren.

Dan wordt er bijgepraat, en ja ook de roddels vanuit het dorp komen voorbij. Nieuwtjes worden uitgewisseld en meningen verdedigd. Hoe later op de avond daalt het gespreksniveau maar is en blijft het nog steeds gezellig. Vrienden door dik en dun. Samen wordt er namelijk niet alleen maar gezellige afspraken gepland maar helpen ze elkaar ook tijdens het klussen in en rond om het ‘huis’. Hoe kostbaar deze vrienden zijn is niet in geld uit te drukken. Ze zijn er altijd wanneer je ze nodig hebt maar het kan ook gerust zo zijn dat je ze even een paar weken niet ziet. Overigens is dat aan het gesprek dat daarna volgt niet af te leiden dat ze elkaar even niet zagen.

Een dierbaar bezit om mensen om je heen te hebben die je waarderen om wie je bent. Echte vriendschap gaat door dik en dun!

Bijzonder gemis…

Hoe bijzonder was het toen je bij ons kwam. Zestien jaar geleden liep je achter iemand aan die eigenlijk helemaal niet van katten hield. Toch zorgde hij ervoor dat je op krachten kwam met melk en brokjes. Je besloot na zo’n warm welkom natuurlijk, dat je niet meer vertrok. Het klein katje koos ons uit en veroverde een plekje in ons huis. De eerste weken deden we ons best om te achterhalen waar je toch vandaan kwam. Zo’n lief en nog heel klein kitten moest iemand missen. Onze zoektocht leverde geen resultaat op. Ondertussen groeide je en liet je merken al een tijdje op je zelf aangewezen te zijn geweest. Eten op het aanrecht of de tafel laten liggen was geen goed idee. Je roofde alles weg. Zo merkte we dat je dol op croissantjes was en een pan soep gewoon met je poot open kon krijgen.

Je was in veel opzichten bijzonder. Tijdens het middagslaapje van onze 1-jarige zoon zorgde je dat je stiekem de kamer insloop om naast hem in de wieg te gaan liggen als ik de kamer verlaten had. Tevreden lag je onder zijn voetjes, als ik onze zoon weer uit zijn bedje haalde. Huilde hij een keer? Het maakte je niks uit. Je sliep lekker opgekruld gewoon door als je de kans kreeg. Onze oudste zoon naar school brengen gebeurde lopend. Poes-Poes liep altijd mee en liep door de verschillende tuinen en plantsoenen gelijk met ons op tot de kruising bij school. Daar wachtte ze tot ik terug kwam om vervolgens weer samen naar huis te lopen. Een rondje met het hondje ? Ook dan liep je op gepaste afstand met ons mee.

Feilloos wist je wanneer we op vakantie waren. Dan ging je eten scoren bij de buurvrouw. Hoewel je ons huis in kon om te slapen en brokjes te eten, wist je dat het vlees van de buurvrouw moest komen. Zodra we weer thuis waren was de buurvrouw niet meer in beeld en verwachtte je dat we het eetritueel meteen weer oppakte in je vertrouwde omgeving. Klein als je was ging je de strijd aan met soortgenoten in de buurt. Katten die het waagde om in onze tuin te komen werden fanatiek weggejaagd door jou. Die ene keer dat er midden in de nacht in eens een andere kat in huis liep, zorgde je dat we met z’n allen rechtop in bed zaten. Toch had je onze hulp niet nodig want binnen de kortste keren zette je de insluiper weer buiten.

De laatste weken was je meer huiskat. Je sliep veel op de bank en nam soms zelfs brutaal de slaapplek van de hond in. Je anders zo mooie glanzende vacht werd wat verfomfaaid. Lopen en springen op tafels en stoelen werd veel minder. Naar buiten ging je bijna niet meer. Alleen om even lekker op het bankje in de voortuin te genieten van het lentezonnetje. Je at en dronk steeds minder. Tegen beter weten in gooiden we het eerst op ouderdom.

Na een hele nacht bij onze zoon op bed te hebben gelegen voelde je vanmorgen nog steeds niet echt warm aan. Je at helemaal niet meer en bleef wat onrustig bij ons zitten. Je draaide om ons heen, net of je iets wilde vertellen. Aaien werd echter nog steeds dik beloond met spinnende geluidjes. Kopjes gaf je zelfs nog tot het allerlaatste. Een bezoek aan de dierenarts maakte duidelijk dat we geen keuze meer hadden. Je kon niet meer beter worden. Jou laten lijden was voor ons geen optie, daarvoor hebben we te veel van je genoten en heb je ons teveel gegeven. Zestien jaar lang hebben we van je genoten en hoorde je er ongemerkt gewoon bij. Onze zoon mist z’n maatje. Je betekende ongemerkt zoveel voor hem. Poes-Poes, je koos ons uit om bij ons te komen wonen. Wat hebben we van je genoten en wat zullen we nog vaak aan je denken.

Winterblues de deur uit!

Kerstboom eruit en opruimen maar! Natuurlijk is de decembermaand dé maand om het nog eens extra knus en gezellig te maken met al die kleine twinkelende lichtjes in de kerstboom. Toch vind ik het heerlijk dat de maand januari nu zichtbaar is op de Markelose Kalender 2022. De kortste dag zit er weer op. Vanaf nu worden de dagen steeds een beetje langer… fijn! De winterblues kunnen de deur dus uit! Met energie voor tien wordt er ook bij ons thuis opgeruimd. Uitruimen, doek er door, uitzoeken en weer inruimen. Dit alles met het resultaat dat we binnenkort weer een ritje moeten plannen van de glasbak, kledingcontainer, Kringloopwinkel, de papiercontainer aan de Endemansdijk naar Twente Milieu waar we de laatste overtollige spullen kwijt kunnen. Maar dan kunnen we wel weer tegen elkaar zeggen: ‘opgeruimd staat netjes’.

Uitbreiding studioruimte
Het geeft meteen weer energie en ruimte voor nieuwe plannen. In de studio hebben we de dagen rond Kerst en Oud & Nieuw ook nuttig gebruikt. Inmiddels is de uitbreiding van onze studioruimte van Fotostudio Markelo afgerond. Van voor tot achter was het een grote chaos van gereedschap, materiaal en studio inventaris. Maar het was het waard, want wat is het mooi geworden. Alles staat gelukkig weer op zijn plek. Hiermee hebben we een ontzettend gave ruimte toegevoegd om bestellingen zoals foto’s en wanddecoratie af te ronden, albums te plakken, foto’s bij te snijden en in te lijsten maar ook om alle bestellingen vanuit de webshop van Wad aan de Wand en de Fotostudio Markelo, snel en makkelijk af te leveren.

Protocol Fotografie sector
We staan gewoon bijna te popelen om dinsdag weer aan de slag te kunnen. Weliswaar  werken we nog steeds volgens het Covid-19 protocol Fotografie sector. Dat betekent dat je voor het laten maken van officiële pasfoto’s geen afspraak hoeft te maken tijdens onze openingstijden. Fotoreportages van gezinnen die allen woonachtig zijn op hetzelfde adres is ook mogelijk. Dierenreportages, vastgoed- en projectfotografie, afscheidsfotografie… ach eigenlijk zijn er nog volop mogelijkheden. Dus neem gerust contact op om samen te brainstormen over jouw idee, plan of opdracht…

Augustus

Langzaam voel je het eind van de zomer naderen. Je ruikt het in de lucht… De bolchrysanten staan weer te pronken bij de bloemenzaken en vinden gretig aftrek. De regen heeft de laatste zomerbloeiers de genadeklap gegeven. Reden om ze snel te vervangen dus. De vrolijke kleurtjes van de chrysanten halen het terras en de overkapping weer helemaal op zodat het ook in de nazomer fijn blijft om even met een kop koffie te genieten van een momentje voor jezelf. Die laatste zonnestralen koester ik trouwens net zo, als de eerste stralen van het seizoen. Daar tussen in is het me al te snel te warm en zoek ik liever de schaduw op.

Het is eind augustus, scholen starten het schooljaar op. De vakantieperiode loopt ten einde. Langzaam begint het leven weer zijn gewone gangetje aan te nemen. Het is gelijkertijd ook de periode dat de wagenbouwers in Markelo de laatste werkzaamheden verrichten aan de optochtwagens. Die periode werd vorig jaar overgeslagen door de maatregelen rondom corona en het Dorpsfeest Markelo werd geannuleerd. Ook dit jaar zit het er niet in. De vrolijk Dorpsfeestkleuren sieren hier en daar de straten op door de vlaggetjes die toch zijn opgehangen maar hét feest met de feesttent blijft ook dit jaar uit.

Vorig jaar besloot de Markelose horeca toch binnen de richtlijnen een beetje Dorpsfeestgevoel over Markelo uit te strooien. Dit jaar lijkt hetzelfde te gebeuren. Het Kaasplein wordt toch omgedoopt tot een beetje Dorpsfeestplein en de horeca laat zien dat ze snel kunnen schakelen en hun gasten in de watten willen leggen. Wie er behoefte aan heeft kan het laatste volle weekend van augustus genieten op een terras van de saamhorigheid die er in dit weekend heerst. Een knap staaltje  werk en vakmanschap laat de horeca hiermee zien. Roeien met de riemen die je hebt, maar toch het bootje zo mooi aankleden dat het een feestje is om er in te mogen varen.

Voor ons als fotografen van Fotostudio Markelo betekent het dat we midden in het feestgedruis, mee kunnen genieten. Ongetwijfeld gaan we weer een mooie sfeerimpressie op beeld vastleggen. Het feestelijke sfeertje komt vast en zeker wel overwaaien… wat zullen we blij zijn wanneer ook die laatste coronamaatregelen door het kabinet worden losgelaten.